อือม อากาศหนาวผ่านไปไวเหมือนที่ใครๆก็คาดเดาไว้ อย่างไรก็ตามปีนี้หน้าหนาวหนาวนานกว่าทุกครั้ง ตั้งเกือบอาทิตย์แน่ะ อาบน้ำทียังกะอาบน้ำแข็ง อย่างนี้แหละ บ้านเราหลังบ้านติดภูเขา (จอมปลวกที่กำลังแทะฝาบ้านอย่างเอร็ดอร่อย) และข้างหน้าติดทะเล (ซึ่งก็คือท่อน้ำเน่าๆ) มันก็ต้องหนาวเป็นธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดาคือบ้านเราไม่มีน้ำอุ่นอาบ ทั้งๆที่บ้านเรารึก็แสนจะมีกะตังเยอะแยะ อิอิ
ตอนนี้ใกล้ปีใหม่แล้ว ครบรอบหนึ่งปีซึนามิพอดี ชีวิตผ่านไปรวดเร็วจัง คนที่เศร้าก็ยังคงเศร้าอยู่ ชีวิตเป็นเรื่องไม่แน่ไม่นอนจริงๆ จำได้ว่าราวๆเวลานี้เมื่อหนึ่งปีที่แล้วใครบางคนกำลังลงไปช่วยเก็บศพ และใครางคนกับใครอีก 2-3 คนกำลังกินดินเนอร์ด้วยความสนุกสนานร่วมกัน ใครบางคนคนแรกนั้นโทรมาหาใครบางคนที่กำลังกินข้าวกับเพื่อนอยู่ ใครบางคนนั้นทำให้ใครบางคนรู้สึกละอายใจเล็กน้อย เพราะโลกข้างหนึ่งกำลังเศร้า ขณะที่โลกอีกข้างหนึ่งกำลังมีความสุข แอบคิดเล็กน้อยว่าเราเป็นพวกไม่รู้สึกรู้สากับชะตากรรมของคนอื่นหรือไม่ หรือเราควรจะเศร้าใจไปด้วย อย่างไรก็ตามเราก็อนุโมทนาบุญกับใครคนนั้นไปด้วย ปีที่แล้วช่างแสนดี ปีนี้ก็โอเคแต่ปีหน้าไม่รู้เหมือนกัน ความรู้สึกตอนนี้ก็เฉยๆ บางวันเศร้า บางวันรู้สึกผิด บางทีก็คิดถึง บางทีก็เฉยๆ ชีวิตคนเราก็เท่านี้เนอะ
